Chciałam wyrazić swoją wdzięczność za istnienie Teobańkologii. Na różaniec z ks. Teodorem trafiłam w czasie pandemii latem 2020 roku. Jestem jednym z tych grzeszników, za których nawrócenie modliła się społeczność Teobańkologii. Maryja przyprowadziła mnie z powrotem do Boga, do do prawdziwej, żywej wiary. Codzienny różaniec pomagał mi przetrwać czas, gdy wszystko, zwłaszcza w rodzinie, się waliło. Uchwyciłam się różańca w tej bezsilności, oddałam siebie i rodzinę Maryi i Jezusowi. Jakoś tak się dziwnie składało, że rozważania bardzo często trafiały w problem, który mnie akurat dotyczył, były wskazówką, by trwać i ufać. Doświadczyłam wylania Ducha Św., cudownych zbiegów okoliczności i jednocześnie przeciwności, które, jestem pewna, były demonstracją zła, bo odmawiam różaniec. Dziękuję za ubogacające rozważania, które zmuszają do zastanowienia się nad tym, jaka jest Twoja wiara, do poznania prawdy o sobie i całkowitego powierzenia się Woli Bożej. Szczególnie ujęła mnie otwartość tego miejsca na inne inicjatywy religijne w Internecie, np. akcja wsparcia portalu Ku Bogu czy „owieczka wspiera owieczkę”. To właśnie uczy prawdziwej postawy chrześcijańskiej. Bóg zapłać wszystkim, którzy przyczyniają się do istnienia Teobańkologii.