Jestem ogromnie wdzięczna za Teobańkologię, różańce z rozmyślaniami odnoszącymi się do naszej rzeczywistości, do naszych wielkich i małych problemów, zmagań codzienności w naszym "Tu i teraz". Nigdy nie podchodziłam do różańca w taki sposób, rozmyślania te zdecydowanie "wciągnęły" mnie i zbliżyły do tej modlitwy. Modlitwy wstawiennicze nie raz wyciskały łzy, bo czegoś dotknęły... Rekolekcje on- line. (absolutnie wszystkie)- bezcenne, głębokie, śpiewy diakonni piękne - zawsze 🙂 Ta 20:30 wygrywa konkurencję z filmami wieczornymi, które zwykle w tym czasie zajmowały ten czas, kiedy był akurat wolny... Wdzięczna jestem za wszystko, co tu powstaje w wersji on- line, a to, że Teobańkologia nie ma ograniczeń ani w czasie ani przestrzeni jest MEGA wartością dodaną. Mogę kliknąć w archiwalne materiały, poszukać wg tematów, które na dany moment mogą najbardziej "poratować"... Samotność? Cierpienie? Trudne relacje ? Strata...? Wszystko jest, tylko korzystać i pozwolić sie poprowadzic w tej modlitwie...Nieraz puszczałam też komuś nagranie różańca w danym temacie jako taki rodzaj koła ratunkowego. Wdzięczna więc jestem za te wszystkie koła... Wdzięczna jestem, za spotkania w realu ( 2 razy udało się mi być- pierwszy raz w pandemii w Oleśnicy na przyjęciu Szkaplerza!). Każde z tych spotkań było ważne i bezcenne....Przeogromnie DZIĘKUJĘ ! Wszelkiego dobra i obfitych łask Bożych dla naszego Teobańkologiowego Pasterza, 100 lat księże Teodorze !