Teobańkologia - Niech się Ewangelia niesie!

Przebaczenie

Home / Homilie / Przebaczenie

Gdy się słucha różnych historii ludzkich o krzywdach w rodzinie, molestowaniu, nadużyciach, gwałtach, skutkach alkoholizmu, narkomanii, agresji, terroryzmu wydawać by się mogło, że dzisiejsza liturgia słowa mówiąca o przebaczeniu jest nieżyciowa.

Ile razy mam przebaczać – zawsze, mówi Jezus. I tu się zaczynają strome i wysokie schody: „ale on nie zasługuje! ja nie potrafię takiej krzywdy wybaczyć! nie taką krzywdę, tyle krzywdy doznałem, to mam puścić w niepamięć, a gdzie sprawiedliwość?! Czy rzeczywiście Ewangelia jest oderwana od rzeczywistości i zawsze da się wybaczyć?

10000 talentów długu, który król z przypowieści odpuścił swojemu słudze – ile to jest? 1 talent – ok. 35 kg złota, czyli pożyczył mu ok. 350 ton złota. Gdyby to przeliczyć na złotówki, wszystko w zaokrągleniu, jeśli 1 g złota to ok. 100 zł, po przemnożeniu wychodzi na to, że król pożyczył jednej osobie 3,5 miliarda złotych. Potem darował taki dług…

100 denarów – wynagrodzenie robotnika fizycznego za jeden dzień pracy – ok. 100 zł. Czyli 100*100 = 10000 zł. Tyle w dużym zaokrągleniu był mu winien jego współsługa

Dlaczego tak trudno nam przebaczać? Bo brakuje nam wiary. Bo brakuje spojrzenia Bożego, w świetle którego zobaczę, że jestem grzesznikiem, że Bóg mi tak wiele odpuszcza, że tak bardzo zraniłem miłość Bożą, tak wiele jestem dłużny Bogu, a On mówi mi po spowiedzi – nie pamiętam tego, masz skreślony dług, zaczynasz na nowo. Bóg odpuszcza „3,5 mld zł” i wzywa mnie bym bratu darował „10000 zł”.

Kto jest największą ofiarą braku przebaczenia? – Osoba, które nie może przebaczyć – zamyka się sama w więzieniu, zatruwa każdą relację. Zamyka na doświadczenie miłosierdzia, może powodować, że spowiedzi są nieważne, człowiek nie był dysponowany do odpuszczenia win. Jeśli można tak powiedzieć – „walutą, którą się płaci” za miłosierdzie Boże jest miłosierdzie okazywane innym. Kto nie rozumie swojej grzeszności, nie rozumie, że potrzebuje miłosierdzia… oceanu miłosierdzia. Może być niezwykle wymagający, surowy wobec innych, wręcz mściwy.

7 próśb znajduje się w modlitwie „Ojcze nasz” – tylko jedna obwarowana warunkiem – odpuść nam winy, jako i my…

Przebaczenie to łaska, to decyzja, nie uczucie. Przebaczenie to darowanie długu, ktoś mi jest coś winny – winny szacunek, miłość, troskę, ale mi tego nie dał lub nie daje, jest mi to dłużny. A ja na ten dług mówię – skreślam ten dług. Często chcemy pozbyć się żalu, nienawiści, chcemy, żeby ciężar spadł nam z serca i wtedy powiedzielibyśmy, że z serca przebaczyliśmy. Tymczasem przebaczenie to decyzja woli, a nie wygaśnięcie uczuć. Przebaczenie to oddanie tej osoby Bogu, aby Bóg a nie ja, wymierzył sprawiedliwość.

Przebaczenie nie oznacza wcale, że muszę tę osobę lubić, że muszę koneicznie odbudować relację z tą osobą, że cały żal zniknie. Przebaczenie to decyzja, że nie chce tej osobie zaszkodzić, nie chce, żeby ona przeżywała to, co ja przeżywam, nie chcę, żeby jakieś plagi egipskie ją dotknęły, mogę się za tę osobę pomodlić

Panie ile razy mam przebaczać? Zawsze Piotrze. Zanim przystąpisz do tych świętych tajemnic, które za chwilę na ołtarzu się zadzieją, Chrystus mówi – najpierw pojednaj się z bratem. Jak najszybciej nie zwlekaj. Uwierz, że i My jesteśmy grzesznikami, uwierz, że nieporównywalnie więcej Bóg nam odpuszcza. Uwierz, że Bóg Ci pomoże przebaczyć, że da Ci tę łaskę i uwolni Twoje serce z kajdan nieprzebaczenia.